![\"Andrzej](\"http:\/\/bi.gazeta.pl\/im\/4\/2704\/z2704944Q,Andrzej-Kalinin.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
– Sko\u0144czy\u0142em Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 3 i liceum w J\u0119drzejowie. Chcia\u0142em p\u00f3j\u015b\u0107 do szko\u0142y aktorskiej, ale mnie nie przyj\u0119li. Zamiast tego od razu upomnia\u0142o si\u0119 o mnie wojsko. Po roku trafi\u0142em do karnej kompanii, za zatajenie, \u017ce ojciec jest na Zachodzie. Ja nie wiedzia\u0142em, a oni wiedzieli. Na szcz\u0119\u015bcie wkr\u00f3tce odby\u0142 si\u0119 konkurs recytatorski, w kt\u00f3rym wzi\u0105\u0142em udzia\u0142. W jury by\u0142 Leopold Koz\u0142owski, \u00f3wczesny kierownik artystyczny Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca Krakowskiego Okr\u0119gu Wojskowego. Tak mu si\u0119 spodoba\u0142em, \u017ce mnie wzi\u0105\u0142 do zespo\u0142u. Wzi\u0105\u0142 do ch\u00f3ru, ale, \u017ce u mnie ze \u015bpiewaniem nie jest najlepiej, to prowadzi\u0142em konferansjerk\u0119. Z Koz\u0142owskim si\u0119 zreszt\u0105 spotka\u0142em w p\u00f3\u017aniejszych latach, kiedy by\u0142 menagerem zespo\u0142u cyga\u0144skiego \u201eRoma\u201d, oraz kiedy przyje\u017cd\u017ca\u0142 do Polski jako klezmer. Potem sko\u0144czy\u0142em trzyletnie studium rachunkowo\u015bci i przez 40 lat pracowa\u0142em w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci wiejskiej, m.in. w Wa\u0142brzychu. Mi\u0142o\u015b\u0107 do teatru nie przesz\u0142a mi nigdy, ogl\u0105da\u0142em wiele spektakli, wi\u0119c kiedy nie spodoba\u0142a mi si\u0119 jaka\u015b recenzja we wroc\u0142awskim \u201eS\u0142owie Polskim\u201d, napisa\u0142em swoj\u0105. W zamian redaktor naczelny, pan Bartosz, zaproponowa\u0142 mi sta\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119. Kiedy przenios\u0142em si\u0119 do Cz\u0119stochowy, dalej pisa\u0142em recenzje teatralne. Nie zamierza\u0142em zosta\u0107 pisarzem, postanowi\u0142em jednak spisa\u0107 wspomnienia mojego pracownika, by\u0142em w\u00f3wczas dyrektorem cz\u0119stochowskiego \u201ew\u0119globloku\u201d. Dozorca Antoni Tuchoski opowiada\u0142 o gehennie syberyjskiej. Chcia\u0142em, \u017ceby kiedy\u015b po te opowie\u015bci si\u0119gn\u0119li historycy. W tamtym czasie pisywa\u0142em do takiej podziemnej gazety \u201eCDN\u201d, da\u0142em im te\u017c jedno z opowiada\u0144. \u201eKonie\u201d by\u0142y za du\u017ce, ale zmie\u015bci\u0142y si\u0119 w kwartalniku literackim „Arka” w 1984 r., podpisa\u0142em je Antoni Tuchowski, to by\u0142o bezpieczniejsze, bo pan Antoni ju\u017c nie \u017cy\u0142. Kiedy reaktywowano krakowski \u201eCzas\u201d , gdzie pracowali ludzie z Arki, zacz\u0119to szuka\u0107 autora. Kto\u015b skojarzy\u0142, \u017ce by\u0142 z Cz\u0119stochowy i tak pewnego dnia trafi\u0142a do mnie zakonnica, pytaj\u0105c, czy jestem autorem \u201eKoni\u201d. Poprosili o dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, wi\u0119c powsta\u0142a ksi\u0105\u017cka \u201eI B\u00f3g o nas zapomnia\u0142\u201d . Kiedy przyjecha\u0142 do Polski W\u0142odzimierz Odojewski, dosta\u0142 ten tekst i tak ju\u017c wkr\u00f3tce czytano j\u0105 w Wolnej Europie. Odojewski zreszt\u0105 napisa\u0142 s\u0142owo wst\u0119pne do pierwszego wy6dania. To by\u0142 dla mnie szok. S\u0142awny Odojewski pisze wst\u0119p do ksi\u0105\u017cki debiutanta. Utw\u00f3r ten przedrukowano potem w paryskim wydawnictwie AKTIS (1987), w wyborze najwa\u017cniejszych publikacji polskiej prasy podziemnej. Kto\u015b powiedzia\u0142 o mojej ksi\u0105\u017cce kolegium nagrody Mi\u0142osza i dosta\u0142em za ni\u0105 nagrod\u0119. Czes\u0142awa Mi\u0142osza go\u015bci\u0142em zreszt\u0105 w moim domu w Kusi\u0119tach, podobnie jak wiele wybitnych osobisto\u015bci kultury z Polski i z zagranicy- m\u00f3wi Andrzej Kalinin<\/p>\n
Wielokrotnie nagradzany za kolejne ksi\u0105\u017cki, wysoko ceni sobie medal Gloria Artis, nagrod\u0119 im. Karola Miarki za trwa\u0142y wk\u0142ad w dziedzictwo kultury narodowej oraz z\u0142ot\u0105 odznak\u0119 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa \u015bl\u0105skiego\u201d, kt\u00f3r\u0105 odebra\u0142 wraz z Wojciechem Kilarem i Kazimierzem Kutzem.<\/p>\n
Andrzej Kalinin (ur. 25 listopada 1933 w J\u0119drzejowie) \u2013 pisarz, publicysta, cz\u0142onek PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Kusi\u0119tach.<\/p>\n
Debiutowa\u0142 poza zasi\u0119giem cenzury w kwartalniku literackim „Arka” (1984, pod pseudonimem Antoni Tuchowski) opowiadaniem Konie. Utw\u00f3r ten przedrukowano potem w paryskim wydawnictwie AKTIS (1987), w wyborze najwa\u017cniejszych publikacji polskiej prasy podziemnej.<\/p>\n
Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z „Kultur\u0105” Jerzego Giedroycia, gdzie publikowa\u0142 m.in. Obrazki ze starych klisz i opowiadanie Wigilia bia\u0142ych nied\u017awiedzi. To ostatnie przet\u0142umaczone potem na j\u0119zyk angielski czytane by\u0142o w radiu BBC.<\/p>\n
Publikowa\u0142 w nowojorskim „Dzienniku Polskim\u201d, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z krakowskimi periodykami literackimi „Ark\u0105”, „Arcanami” i „Dekad\u0105 Literack\u0105”. By\u0142 redaktorem „Notatnika Kulturalnego” wydawanego przez „Gazeta Cz\u0119stochowska”. Pisywa\u0142 do „Dziennika Cz\u0119stochowskiego 24 godziny” oraz krakowskiego i cz\u0119stochowskiego wydania „Gazety Wyborczej”.<\/p>\n
Pierwsza z jego ksi\u0105\u017cek …i B\u00f3g o nas zapomnia\u0142 (decyzj\u0105 Ministerstwa Edukacji Narodowej zakwalifikowana jako lektura obowi\u0105zkowa w gimnazjum) czytana by\u0142a w Radiu Wolna Europa i pierwszym programie Polskiego Radia. Zosta\u0142a te\u017c zarejestrowana na kasetach magnetofonowych jako „ksi\u0105\u017cka m\u00f3wiona”.<\/p>\n
W 1997 roku, w cyklu program\u00f3w edukacyjnych „Wsp\u00f3\u0142czesna proza polska”, Telewizja Polska prezentowa\u0142a film dokumentalny o pisarzu z inscenizowanymi fragmentami jego ksi\u0105\u017cek. W grudniu 2004 roku ukazuj\u0105cy si\u0119 w Melbourne w Australii „Dziennik Polski” rozpocz\u0105\u0142 w odcinkach druk ksi\u0105\u017cki …i B\u00f3g o nas zapomnia\u0142.<\/p>\n
Dotychczas pi\u0119\u0107 os\u00f3b napisa\u0142o i obroni\u0142o prace magisterskie na temat tw\u00f3rczo\u015bci pisarza (pierwsza na Uniwersytecie Miko\u0142aja Kopernika w Toruniu).<\/p>\n
W 1998 roku Prezydent RP uhonorowa\u0142 Andrzeja Kalinina Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W 2004 roku Sejmik \u015al\u0105ski wyr\u00f3\u017cni\u0142 go Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa \u015al\u0105skiego.
\nOdznaczenia, nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia<\/p>\n
Br\u0105zowy Medal Zas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis
\nNagroda Literacka Czes\u0142awa Mi\u0142osza za ksi\u0105\u017ck\u0119 …i B\u00f3g o nas zapomnia\u0142 (1994)
\nStypendium Instytutu Literackiego w Pary\u017cu (1995)
\nStypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP (2005)
\nNagroda Literacka „Solidarno\u015bci” za ksi\u0105\u017ck\u0119 pt W cieniu z\u0142ych drzew (2000)
\nNagroda im. Karola Miarki za ca\u0142okszta\u0142t tw\u00f3rczo\u015bci (2003)
\nNagroda Wojewody Cz\u0119stochowskiego w dziedzinie kultury (1998)
\nNagroda Prezydenta Miasta Cz\u0119stochowy w dziedzinie kultury (1995)
\nNagroda Starosty Cz\u0119stochowskiego w dziedzinie kultury (2003)<\/p>\n
…i B\u00f3g o nas zapomnia\u0142 (Krak\u00f3w 1993)
\nLas wok\u00f3\u0142 (Krak\u00f3w 1995)
\nZa progiem dnia (Kielce 1996)
\nW cieniu z\u0142ych drzew (Cz\u0119stochowa 2000)
\nA \u017cycie jak rzeka (Cz\u0119stochowa 2003)
\nZe sztambucha starego komucha (Cz\u0119stochowa 2009)<\/p>\n
Tadeusz Piersiak: „Gloria Artis” na 100-lecie Kalinina. gazeta.pl, 10 lutego 2009. [dost\u0119p 13 sierpnia 2011].<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Sko\u0144czy\u0142em Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 3 i liceum w J\u0119drzejowie. Chcia\u0142em p\u00f3j\u015b\u0107 do szko\u0142y aktorskiej, ale mnie nie przyj\u0119li. Zamiast tego od razu upomnia\u0142o si\u0119 o mnie wojsko. Po roku trafi\u0142em do karnej kompanii, za zatajenie, \u017ce ojciec jest na Zachodzie. Ja nie wiedzia\u0142em, a oni wiedzieli. Na szcz\u0119\u015bcie wkr\u00f3tce odby\u0142 si\u0119 konkurs recytatorski, w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":342,"menu_order":5,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1236"}],"collection":[{"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1236"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1236\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1393,"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1236\/revisions\/1393"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/342"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/kalinin.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1236"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}